Elke ochtend, net na negenen begint het buiten. Geen schoolbanken, geen schermen. Wel aarde onder de nagels, vaste taken en ruimte om met de handen te werken. Ger Meijer werkt als leerkracht op het Panorama en is daarnaast moestuincoach. Met zijn leerlingen van 12 tot 18 jaar laat hij zien hoe eenvoudig buitenwerk kan zijn. Juist voor deze doelgroep.
Elke dag buiten aan de slag
Ger komt oorspronkelijk uit Deventer, maar zijn werk speelt zich af tussen de bedden, paden en vakken van de schoolmoestuin. De dag start altijd hetzelfde. Van 9.00 tot 9.30 uur doen de leerlingen allerlei klussen: houtwerk, schoffelen, zaaien, planten, indelen en opruimen. Dat vaste ritme is geen toeval. “Het geeft duidelijkheid. En binnen die kaders kunnen leerlingen verrassend zelfstandig werken.”
De tuin als werkplek
De tuin is overzichtelijk ingericht. Taken liggen klaar en materialen hebben een vaste plek. Ook sleutels bewaren horen bij verantwoordelijkheid. Dat lijkt klein, maar het effect is groot. Buiten ontstaat een andere dynamiek dan in de klas. “Je ziet andere kinderen vooraan staan bij activiteiten,” zegt Ger. Leerlingen die binnen misschien minder zichtbaar zijn, nemen hier het voortouw.
Eigen taken, eigen verantwoordelijkheid
Wat kinderen het leukste vinden? Hun eigen taak. Iets dat van hen is. Eenvoudige werkzaamheden die terugkomen en waarin ze beter worden. “Die herhaling geeft vertrouwen.” Ook als het regent, druk is of iemand geen zin heeft, blijft de tuin draaien. Soms door te variëren en te verrassen. Soms gewoon door te zeggen: dit hoort erbij.
Wat Ger steeds opnieuw verrast, is hoe goed leerlingen samen een opdracht kunnen uitvoeren. Relatief zelfstandig en met weinig woorden. “Dat zien volwassenen soms niet altijd.” Kleine successen blijven vaak onder de radar: de trots als een taak lukt, als iemand de materialen beheert of de sleutel mag dragen.
De oogst
Favorieten zijn duidelijk: appels, aardappels, pompoenen en aardbeien. Niet alleen omdat ze groeien, maar omdat ze ook op vrijdag in de keuken belanden. Dan wordt er gekookt met wat de tuin oplevert. Zo is de cirkel rond.
Toekomst
Na hun schooltijd hoopt Ger dat één ding blijft hangen: groente en fruit komen van het land. Niet uit een zak of schap, maar uit grond, tijd en aandacht. Voor Ede ziet hij kansen in leren van wat er al is. “Kunst afkijken van bestaande projecten.” Niet alles opnieuw uitvinden, maar samen verder bouwen.