Als moestuincoach helpt Bianca kinderen ontdekken wat er allemaal leeft onder hun voeten. Ze werkt met leerlingen uit het speciaal onderwijs en ziet hoe buiten zijn rust brengt en zelfvertrouwen vergroot. Hier leren kinderen niet uit boeken, maar met hun handen in de aarde. Wat ze ziet gebeuren, raakt haar elke keer weer: “In de tuin groeien niet alleen planten, maar ook kinderen.”
Een moestuin vol groei
Bianca is moestuincoach in Veenendaal. Ze werkt met leerlingen uit het speciaal onderwijs en ziet elke week wat buiten zijn met je doet. Handen in de aarde, frisse lucht, samen iets zien groeien. “In de tuin groeien niet alleen planten, maar ook kinderen,” zegt ze met een glimlach. De moestuin is haar klaslokaal geworden: een plek waar leren vanzelf gaat, omdat alles wat je doet, zichtbaar resultaat geeft.
Wat begon als een hobby, groeide uit tot een roeping. “Ik had zelf een moestuin en merkte hoe goed dat voor mij werkte. Toen ik meehielp in de klas van mijn zoon, zag ik hetzelfde gebeuren bij de kinderen. Die rust, dat plezier. Toen wist ik: dit wil ik doen.” Bianca volgde een opleiding tot moestuincoach en begeleidt nu wekelijks groepen kinderen bij het zaaien, verzorgen en oogsten van hun eigen groenten.
Leren door te doen
De schooltuin is een wereld zonder toetsen of cijfers. Kinderen die binnen moeilijk stil kunnen zitten, vinden hier hun rust. “In de tuin mag je fouten maken. Een scheef rijtje bonen? Geeft niks. De natuur herstelt zichzelf.” Juist dat speelse leren maakt dat leerlingen zich durven ontwikkelen. Ze kiezen wat bij hen past: de een wil graven, de ander water geven of met een loeppotje insecten bekijken. “Als kinderen merken dat hun bijdrage ertoe doet, groeien ze in zelfvertrouwen.”
Elke les heeft een vaste structuur. Bianca werkt met duidelijke thema’s en herhaling. “We beginnen in het voorjaar met zaaien, in de zomer leren we over bijen en regenwormen, en in de nazomer oogsten we samen. Dan maken we iets lekkers, bijvoorbeeld een salade.” Zo ontdekken kinderen niet alleen hoe voedsel groeit, maar ook dat samenwerken, wachten en zorg dragen erbij horen.
Meer dan groenten alleen
De opbrengst van de tuin zit niet alleen in kilo’s courgette of aardbeien. Het gaat om verbinding, trots en kleine successen. “Soms zegt een leerling ineens: ‘Ik wist niet dat ik dit kon!’ of ‘Juf, dit was de leukste les ooit!’ Zulke momenten blijven hangen.” Bianca ziet kinderen opbloeien die eerder weinig zelfvertrouwen hadden. Ze leren dat iets wat klein begint, een zaadje in de grond, met aandacht en tijd kan uitgroeien tot iets moois.
Het werk vraagt flexibiliteit. Geen dag is hetzelfde en het weer werkt niet altijd mee. “De ene keer zijn kinderen vol energie, de andere keer juist afgeleid. Dan pas ik de les aan. Belangrijk is dat het leuk blijft en dat iedereen iets kan doen.” Met haar open houding en duidelijke structuur weet Bianca rust te brengen, ook in groepen die dat niet vanzelf vinden.
Groei voor iedereen
Wat Bianca het meest drijft, is het effect dat ze ziet. Kinderen die trots hun eigen plantje meenemen, ouders die verbaasd zijn dat hun kind ineens sla eet. “Ze leren waar eten vandaan komt, hoe de seizoenen werken en dat zorg voor de natuur ook zorg voor jezelf is.”
Voor scholen die twijfelen, heeft ze een eenvoudig advies: gewoon beginnen. “Maak het niet te groot. Een paar bakken, een heldere taakverdeling en vooral plezier. Perfecte rijen wortels zijn niet het doel; groei en verbinding wel.”
De tuin is haar klas, de seizoenen haar lesrooster. Wat er geoogst wordt, is meer dan eten alleen.
Meer weten over schoolmoestuinieren in Ede? Lees hier meer.
